Het is het weekend van Carnaval, niet dat ik daar aan doe, maar er schoot me een carnavalsliedje in gedachten bij het betreden van de keuken vorige week:
‘Bij ons staat op de keukendeur’ :
HorecaEvenTT (Assen) is maandag van start gegaan met de strijd om de Wynand Vogel Bokaal. Toprestaurants uit Nederland en Belgixeb en de bijbehorende koks kookten tegen elkaar om de vakkundige jury te overtuigen van hun kwaliteiten. Na goed beraad maakte Wynand Vogel zelf de winnaar bekend. Maik Kuipers van restaurant De Librije uit Zwolle, ging er met beker en x8010.000 vandoor. Volgens Vogel is hij een culinair talent. Overigens zat Jonnie Boer in de jury.
Nieuw dit jaar waren de patisseriewedstrijden en koude voorgerechten. Deze werden dinsdag gehouden en de winnaar van de hoofdprijs van x80 10.000 was Roy Eikelkamp van de Bokkedoorns in Overveen.
Ook een aantal regionale koks vielen in de prijzen zoals Tjitze van der Dam, een jong talent werkzaam bij de Jufferen Lunsing in Westervelde Drenthe.
Het was een erg leuke beurs, had niet gedach het zo leuk te vinden na zoveel beurzen in het verleden te hebben bezocht hadden we er een beetje genoeg van, maar deze is zeker voor herhaling (volgend jaar) vatbaar. Ook superlekkere hapjes geproefd. 
Roy Eikelkamp, de Bokkedoorns Overveen
Tjitze van der Dam, de Jufferen Lunsing Westervelde
Een impressie:
Even wat foto’s van de afgelopen maanden, ik loop wat achter…
Kleindochter Romy is een enthousiast judoka en ze is erg goed!
Anouk was pas geleden jarig en kreeg de zo vurig verlangde step…
Lois en Anouk
Lois
Vorig jaar: Taarloo Drenthe
Romy was jarig op 3 november.
Romy, Anouk, Lois.
Een paar dagen voor haar verjaardag won ze de 1e prijs met een judo-kampioenschap!
Twee van onze (drie) kleindochters zijn gisteren voor het eerst naar gitaarles geweest, de ene was trouwens vorige week al geweest maar heeft toen alleen wat info gekregen: hoe hou je een gitaar vast enz. Gisteren dus echt de eerste les. Allebei met een splinternieuwe gitaar. Ik mocht mee, vader moest namelijk voetballen en moeder moest werken. Dat was voor mij geen straf, integendeel, ik verheugde me er op. Herinneringen kwamen naar boven, naar m’n tienerjaren waarin ik zelf een gitaar had en een vriendje me wat akkoorden leerde. Een pxe1xe1r akkoorden leerde ik; en met die akkoorden kon ik toch al enkele liedjes spelen. Ik zou echter nooit goed leren spelen, ik heb namelijk een stijve duim aan m’n linkerhand en die duim ben je echt nodig bij het gitaarspel. Maar dat mocht de pret niet drukken, al oefenend leerde ik mezelf verder gitaar spelen. Boven op mijn kamertje zat ik dan met mijn gitaar en speelde en zong dat het een lieve lust lust was. Soms ging ik voor een grote spiegel staan en keek hoe goed ik was, mezelf in gedachten al zien als een echte artiest. Jarenlang heb ik op deze gitaar gespeeld, ook soms tijdens familiefeestjes. Het was een Spaanse akoestische gitaar en er zat zo’n mooi geluid in. De gitaar is een jaar of 8 geleden afgeschaft, hij was ‘op’ en kon niet meer gemaakt worden. Weg er mee dus, hoewel het me wel zeer ‘aan het hart ging’.
De eerste les gisteren verliep leuk, de kleine enthousiaste vingers deden goed hun best en ze dachten dat ze na die les best wel een liedje zouden kunnen spelen. Maar dat viel tegen, het aandrukken van de snaren is in het begin best wat pijnlijk, eerst moet er wat eelt op de vingers komen dan gaat het een stuk makkelijker. Maar het ging toch goed die eerste les en trots lieten ze opa hun gitaarkunsten horen: ting..ting..ting, vinger los en dan weer ting.. ting.. ting.. door elkaar heen zodat het geen gehoor was. Maar dat gaf niet, opa vond het geweldig en reuze knap.
Ik ben benieuwd of beide kleindochters de lessen en het spelen leuk blijven vinden, ik hoop het wel, teslotte is een (SANTOS Y MAYOR) gitaar niet goedkoop en stel je voor dat ze er in no-time flauw van zijn. Maar ik verwacht het niet, ik denk dat ze het steeds leuker gaan vinden, bovendien hebben ze hiervoor gekozen en hun ouders kennende zullen ze niet zomaar af mogen zeggen. Als je ergens aan begint moet je het ook afmaken.
Vandaag zou m’n moeder 92 jaar zijn geworden. Ze is op 89-jarige leeftijd overleden aan een longontsteking. Op zaterdag is ze naar het ziekenhuis gebracht en daar hoorde ze dat ze longontsteking had en dat er uit het bloedonderzoek was gebleken dat ze tevens acute leukemie had. Er werd verteld dat ze dood zou gaan maar de artsen zouden er alles aan doen om de leukemie te bestrijden voor zover mogelijk en voor zover zij dat wilde. Maar eerst moest de longontsteking behandeld worden. Ze kreeg daar medicijnen voor maar al snel verergerde haar toestand. Op de vroege ochtend van de maandag na de opname is ze rustig ingeslapen. Ze was niet bang om dood te gaan, op haar sterfbed heeft ze een paar liedjes gezongen, hoewel haar ademhaling niet meer goed werkte. Mijn moeder zong graag, wij als kinderen hebben ook altijd veel gezongen vroeger thuis met onze ouders. Gezellig was dat met een zak doppinda’s zo met z’n vieren rond de tafel.
Een liedje dat onze moeder ons in onze allervroegste jeugd leerde gaat zo:
Moeder zit te driegen
aan een mantelzoom.
Zusje moet nu wiegen
zoeteke slaap en droom.
Broederke broederke broederke mijn,
laat mij laat mij uw moederke zijn.
———————————–
Dekken zal u zusje
ligt ge blootgewoeld.
Kussen met een kusje
dat ge in slaap niet voelt.
Broederke broederke broederke mijn,
laat mij laat mij uw moederke zijn.
————————————
Ga je mee naar schoole
dwars door weer en wind.
Kom dan gauw gescholen,
onder deez’ mantel m’n kind.
Broederke broederke broederke mijn,
laat mij laat mij uw moederke zijn.
Moeder met haar broertje
